امام صادق ع فرمود:

«ثَلَاثَةٌ يَشْكُونَ‏ إِلَى‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ مَسْجِدٌ خَرَابٌ لَا يُصَلِّي فِيهِ أَهْلُهُ وَ عَالِمٌ بَيْنَ جُهَّالٍ وَ مُصْحَفٌ مُعَلَّقٌ قَدْ وَقَعَ عَلَيْهِ الْغُبَارُ لَا يُقْرَأُ فِيهِ.

مسجد خراب که کسی در آن نمار نمی خوانند و عالم در بین مردم جاهل قرآن قرار گرفته در طاقچه که بر آن غبار نشسته کسی او را قرئت نمی کند، به خدا شکایت می کند[1]

[1] كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، ج2، ص613، 1407 ق.