امام صادق ع نقل می کند که رسول خدا ص:

«أَرْبَعَةٌ لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ حَتَّى تُفَتَّحَ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ تَصِيرَ إِلَى الْعَرْشِ الْوَالِدُ لِوَلَدِهِ وَ الْمَظْلُومُ عَلَى مَنْ ظَلَمَهُ وَ الْمُعْتَمِرُ حَتَّى يَرْجِعَ وَ الصَّائِمُ حَتَّى يُفْطِرَ[1]»

چهار كسند كه دعاى آنها برگشت ندارد تا آنكه درهاى آسمان باز شوند و به عرش برسند:دعاى پدر براى فرزند خود،نفرين مظلوم به كسى كه به او ستم كرده است، عمره‌كننده تا به وطن برگردد، و روزه‌دار تا وقتى افطار كند.


[1] ـ كلينى، محمد بن يعقوب‏، الكافي، ص509.